Balmazújváros jest typowym miastem Niziny Wegierskiej (Alföld), znajduje sie w trójkacie turystycznym Debrecen-Hajdúszoboszló-Hortobágy. Obszar miasta ze wschodu ? pólnocnego wschodu otaczaja cenne ziemie uprawne, grzbiety lessowe Hajdúsági, a z zachodu - pólnocnego zachodu otacza puszta wegierska Hortobágy, obecnie juz Narodowy Park Hortobágy.
Osada szczycaca sie od drugiej polowy XV. wieku ranga miasteczka w polowie XVIII. wieku dostala sie w posiadanie rodu Andrássy jako darowizna Marii Teresy. Niemcy wybudowali ulice Grossdeutschgassét, dzisiejsza ulice Koszutha, co wlasciwie bylo poczatkiem przeprowadzenia przez familie Semsey, która w miedzyczasie zdobyla Balmazújváros, uporzadkowania gminy, uksztaltowania uregulowanej sieci dróg
Újváros obfituje w tradycje literackie, stad pochodzil Lengyel Menyhért, swiatowej slawy dramatopisarz, w 1953 roku nauczal tutaj Sarkadi Imre, z jednego z dziel którego nakrecony zostal znany film pod tytulem Karuzela, z aktorem Soós Imre w roli glównej, zmarlym w mlodym wieku i który równiez byl rodem z Balmazújváros. Najslawniejszym rodowiakiem natomiast jest znaczaca postac taboru pisarzy ludowych Veres Péter (1897-1970).
Osada liczaca 18.760 osób w 1989 roku uzyskala range miasta. Jest czlonkiem Zwiaku Miast Regionu Hajdu, w poblizu znajduje sie gmina Hortobágy, gmina Tiszacsege i gmina Újszentmargita. W minionym dziesiecioleciu zostaly odnowione: kosciól katolicki i kosciól kalwinski, bedace zabytkami architektury, dom pamieci domu rodzinnego pisarza Veres Péter, rejestrowany jako ludowy zabytek architektury, Ratusz w stylu eklektycznym, majacy duze znaczenie w obrazie miasta, Muzeum Historii Miejscowej w stylu ludowego baroku i Kosciól poniemieckiej wioski. Jednym z barwnych zabytków turystycznych i kulturalnych miasta jest palac Semsey w stylu klasycyzmu, wybudowany w 1840 roku.
W dzisiejszych dniach wiele osób odwiedza ta miejscowosc z powodu tutejszego cieplicowego kapieliska leczniczego i plazy, które pragnacym wypoczynku i rozrywki stwarza wiele form przezyc i emocji (kapiel kwasoweglowa, grzyb wodny, itd. ). Wode goracego zródla, kwasna wode weglanowa, jodowo-bromowa, o tem. 61 stopni Celsiusa, wytryskujaca z glebokosci 1180 m w roku 1994 uznano za wode lecznicza, która stanowi jeden z najcenniejszych skarbów miasta.